telefteanea

Breadcrumbs

pliroforia           Οι πρόσφατες, καταιγιστικές,  εν πολλοίς αναπάντεχες και  παρ` ολίγον ανατρεπτικές, εξελίξεις στο θέμα της ΕΡΤ, μονοπωλούν το ενδιαφέρον και τροφοδοτούν τις συζητήσεις, ειδικών και μη.

            Κανείς, φυσικά, δεν μπορεί να παραβλέψει ένα τέτοιο γεγονός, με τέτοιες και τόσες πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις, που, όμως, αργά ή γρήγορα, όπως συμβαίνει στα καθ' ημάς, θα τεθούν στο περιθώριο, μόλις ένα άλλο γεγονός, τις υπερκαλύψει.

            Σύμπτωμα και αυτό των καιρών!

            Να παραμένουμε στην επιφάνεια των γεγονότων και των εξελίξεων, να μην προβληματιζόμεθα για τα αίτια και την ουσία των καταστάσεων, να μην εμβαθύνουμε στις παραμέτρους των παθογενειών της κοινωνίας μας, αλλά να παρασυρόμεθα από το χείμαρρο των  εντυπώσεων και τον καταιγισμό των ειδήσεων.

            Εκεί, ίσως, που θα έπρεπε να εστιασθεί το ενδιαφέρον και η προσοχή όλων, και κυρίως των πνευματικών ανθρώπων, δεν είναι τόσο η επαπειλούμενη ανεργία δύο χιλιάδων ανθρώπων, όσο η προϊούσα “ανεργία” εκατομμυρίων μυαλών, που επέρχεται νομοτελειακά από τον καταιγισμό της πληροφόρησης.

            Πολύ εύστοχα έχει διατυπωθεί η πρόταση-πρόκληση: “Δείξε μου ένα σωστά πληροφορημένο πολίτη, να σου δείξω έναν ελεύθερο πολίτη”.

            Γιατί, μόνο ο σωστά πληροφορημένος και σφαιρικά ενημερωμένος άνθρωπος μπορεί να είναι συνειδητά ελεύθερος στις επιλογές του, στις κρίσεις του στις αποφάσεις του. Είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει όχι μόνο το τι, πού και πώς, αλλά και το γιατί, είναι ο άνθρωπος που ξέρει να κρίνει, να συγκρίνει, να υιοθετεί  και να προτείνει...

            Η απελευθερωτική, από κάθε είδους δεσμά, πάθη, εξαρτήσεις, φοβίες και προκαταλήψεις, δύναμη της γνώσης συμπυκνώθηκε στα λόγια του Ιησού “γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς”!

            Ζούμε στον αιώνα της πληροφορίας, και είμεθα περήφανοι γι` αυτό... Οι τεχνολογικές εξελίξεις επέτρεψαν το θρίαμβο της πληροφόρησης. Η Πληροφορική ανάχθηκε σε επιστήμη και με  τα μέσα που διαθέτει τυλίγει με ένα αδιόρατο, συχνά, δίχτυ τη ζωή μας, εξαφανίζοντας ουσιαστικά το προνόμιο της ιδιωτικότητας του ανθρώπου και επιτρέποντας σε όλους να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τα πάντα!

            Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η λέξη “πληροφορία” στα αρχαία Ελληνικά δεν υπήρχε. Αντ` αυτής, οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τη λέξη “δόξα”, μια λέξη που εκφράζει ένα καθαρά ελληνικό τρόπο σκέψης και θεώρησης των πραγμάτων.

            Η λέξη δόξα παράγεται από το ρήμα δοκώ, που στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει νομίζω... Δόξα, κατά ταύτα, είναι η αγγελία, η είδηση, που αυτοπερικλείει εκ των προτέρων ένα συντελεστή αβεβαιότητας και υποκειμενικότητας, που θα κριθεί και θα ιεραρχηθεί από τον σκεπτόμενο δέκτη της.

            Από την άλλη, η λέξη πληροφορία εμπεριέχει όλη της εποχής μας την αλαζονεία, καθώς εμφανίζεται ότι φέρει το πλήρες, ποιοτικά και ποσοτικά, και διεκδικεί την ταύτισή της με τη γνώση!

            Η πληροφορία, όμως, έτσι όπως έχει κυριαρχήσει στη ζωή μας, ούτε το πνεύμα μας γονιμοποιεί, ούτε την κρίση μας προκαλεί, ούτε τη γνώση προωθεί.

            Ο καταιγισμός των πληροφοριών, που κάθε ώρα, κάθε λεπτό, δεχόμεθα, πληροφοριών αντιφατικών, αλληλοαναιρούμενων, σημαντικών αλλά και ασήμαντων, ο βομβαρδισμός της σκέψης μας με αλλεπάλληλες πληροφορίες, δεν μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε τον κόσμο, δεν μας προσφέρουν καμμία δυνατότητα προβληματισμού, αφού αμέσως τη θέση μιας πληροφορίας την καταλαμβάνει μία νεώτερη.

        Έτσι, είμαστε τυφλοί μέσα σε ένα πληροφοριακό σύννεφο, κουφοί μέσα στον ακατάληπτο θόρυβο των γεγονότων, παθητικοί καταναλωτές ειδήσεων, αδύναμοι και ανίκανοι να διαμορφώσουμε προσωπική κρίση και άποψη, εύκολα θύματα της προπαγάνδας, του φανατισμού και της παραπληροφόρησης, που οικειοποιείται το ρόλο της σωστής πληροφόρησης.

            Διότι, άλλο πληροφόρηση, άλλο ενημέρωση, που είναι η ενεργητική στάση του ανθρώπου απέναντι στην πληροφόρηση, η προσπάθεια να αξιοποιήσουμε το πληροφοριακό υλικό, να μελετήσουμε τα γεγονότα και να εμβαθύνουμε σ` αυτά, επιλέγοντας μια κριτική στάση απέναντι στην πραγματικότητα.

            Και στο σημείο αυτό έγκειται, πρέπει να έγκειται, ο ρόλος της λεγόμενης δημόσιας τηλεόρασης!

            Απαλλαγμένη από κερδοσκοπικές τάσεις, οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα, αληθινά αντικειμενική και σφαιρική, η δημόσια τηλεόραση, όποια μορφή κι` αν έχει, όπως και να ονομάζεται, επιβάλλεται να προσφέρει στους πολίτες το αντίδοτο για την παθητικότητα και την παραίτηση, που επιφέρει ο θεμιτός, εφ` όσον πρόκειται για επιχειρήσεις, ανταγωνισμός των ιδιωτικών τηλεοπτικών μέσων!

            Χρειαζόμαστε μια δημόσια τηλεόραση που θα προβάλλει τις αξίες του Ελληνισμού, θα μυεί τους θεατές της στον υπέροχο κοσμο του πολιτισμού, θα τους εθίζει στις αρχές της δημοκρατίας και του πλουραλισμού και θα καταδεικνύει την αναγκαιότητα του ανθρωπισμού!          

            Από την άλλη, αν εμείς μπορούμε να αντιμετωπίζουμε την πληροφόρηση με νηφαλιότητα και κριτική διάθεση, χωρίς να δεχόμεθα τίποτε ως δεδομένο, αν έχουμε τη δύναμη και τη θέληση να βρισκόμαστε σε ένα διαρκή διάλογο με τις ιδέες, τις ιδεολογίες, τα πράγματα, τις καταστάσεις, τον ίδιο μας τον εαυτό, τότε και μόνο τότε θα μπορούμε να είμαστε αληθινά ελεύθεροι, κυρίαρχοι των σκέψεων και των επιλογών μας!  6                     

                 † Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β'

(ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ», τ. 56, 27 Ιουν 2013)

  • Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου
    Απόδοσις υψώσεως Τιμίου Σταυρού, Κοδράτου αποστόλου, Ιωνά προφήτου

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ