ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΑ ΨΥΧΩΝ

Γι’  αυτό και είναι προς δόξα του Χριστιανισμού το ότι δίπλα στους τόπους της προσευχής ανιδρύθηκαν διδασκαλεία, ως απαραίτητα προσκτίσματα του Χριστιανικού Ναού, και πρώτοι οι ιερείς του προσαγορεύτηκαν «διδάσκαλοι».

Είναι γνωστές οι αρχαιότατες Κατηχητικές Σχολές των Ιεροσολύμων, του Λουγδούνου (σημερινής Λυών), της Καρχηδόνας και της Αλεξάνδρειας, όπου υψιπετείς και εμπνευσμένες διάνοιες προσέφεραν δωρεάν τα νάματα της διδασκαλίας του Χριστού, σε οποιονδήποτε ήθελε να ξεδιψάσει ψυχικά …

Προσπερνώντας τα χρόνια του «ένδοξού μας Βυζαντινισμού», στα οποία η Παιδεία ασκούνταν κατά βάση από την Εκκλησία, είναι κοινή και πανθομολογούμενη η διαπίστωση ότι κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας η ιστορία της Ελληνικῆς Παιδείας είναι κατά το πλείστον συνυφασμένη με την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Ορθόδοξος κλήρος ήταν που παρέλαβε, μετά την πτώση της Πόλης τα περισωθέντα χειρόγραφα, με τα έργα των Πατέρων της Εκκλησίας και των αρχαίων συγγραφέων και ποιητών, και τα διαφύλαξε, όσον μπόρεσε, από την αρπακτική μανία των ξένων, για να μεταδώσει τον πνευματικό αυτό θησαυρό στο Γένος, συντηρώντας έτσι τη θρησκευτική και εθνική του αυτοσυνειδησία.

Είναι φυσικό, λοιπόν, η Εκκλησία, που έδειξε τέτοια και τόση μέριμνα και σπουδή για την μόρφωση των πιστών, να δείχνει ανάλογη και μεγαλύτερη φροντίδα για την μόρφωση και τον καταρτισμό των Κληρικών, πάντοτε και ιδιαίτερα σήμερα...

Σήμερα, η κοινωνία απαιτεί την ανάδειξη Κληρικών αξίων, επιστημονικά καταρτισμένων, με πνευματικά και διοικητικά προσόντα, κλίση και κλήση, αγάπη Λαού και φόβο Θεού, ηθική καθαρότητα, εκκλησιαστικό ήθος και φρόνημα,  υπομονή και νηφαλιότητα…

Το έργον αυτό ήταν και είναι βασικό καθήκον και πρωταρχική αποστολή της «Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης», με τα εκκλησιαστικά σχολεία κάθε βαθμίδος.

Από τη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, τη Σχολή Βελλάς Ιωαννίνων, και τα εκκλησιαστικά Εκπαιδευτήρια Αθηνών, Κορίνθου, Λαμίας, Χανίων, Ξάνθης, Πάτμου, Αγίου Όρους, Τήνου, Φλώρινας, Κιλκίς, Φλώρινας και Θεσσαλονίκης, έχει ήδη προέλθει στρατιά ηγετικών της Εκκλησίας στελεχών, ιερέων ευλαβών, της Παιδείας, της Θέμιδος και του Ιπποκράτους διακεκριμένων λειτουργών και της κοινωνίας εντίμων και ανιδιοτελών εργατών.

Κανείς, βεβαίως, δεν αμφιβάλλει ότι η σημερινή Εκκλησιαστική Εκπαίδευση, εξ αιτίας κυρίως των επικρατουσών κοινωνικών συνθηκών, διέρχεται κρίση.

Αλλ’ ακριβώς εξ αιτίας των συνθηκών αυτών επιβάλλεται η αναβάθμισή της και όχι η συρρίκνωση ή και εξαφάνισή της.

Η κοινωνία μας, διαρκώς αποπνευματοποιούμενη και στυγνά τεχνοκρατούμενη, χρειάζεται Παιδεία ανθρωπιστική, Παιδεία οραμάτων και ιδανικών, Παιδεία, που δεν θα αναπαράγει τα προβλήματα, αλλά θα τα υπερβαίνει, προσφέροντας διεξόδους  στα  πολλαπλά αδιέξοδα, μια Παιδεία, έτσι όπως ασκείται ή πρέπει να ασκείται στα ιδρύματα της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης.

Παράλληλα, οι Εκκλησιαστικές Εστίες, τα κοινώς λεγόμενα Οικοτροφεία, που λειτουργούν στα κατά τόπους Εκκλησιαστικά Σχολεία, αποτελούν και μπορούν να ακόμα περισσότερο να αποτελέσουν, προσφέροντας ποικίλες πνευματικές και αθλητικές δραστηριότητες, εξοπλισμένα με Βιβλιοθήκες, κλασικές και ηλεκτρονικές, σε ένα περιβάλλον παιδαγωγικά υγιές και ηθικά ασφαλές να αποτελέσουν ένα υγιές και ηθικά ασφαλές θερμοκήπιο, που θα προφυλάσσει τις ψυχές των νέων μας από την περιρρέουσα παγωνιά…

Οι Εκκλησιαστικές Σχολές και τα Οικοτροφεία έχουν να επιτελέσουν σπουδαία αποστολή μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, αντιτάσσοντας σ’  αυτήν την Οικουμενικότητα της Ορθόδοξης πνευματικότητας και «χτίζοντας» τους Χριστιανούς του 21ου αιώνα.

Στην αποστολή της αυτή επιβάλλεται και η χωρίς ιδεοληψίες και οικονομικής υφής δικαιολογίες κρατική και εκκλησιαστική αρωγή, αν πραγματικά θέλουμε να ξεπεράσουμε τη σημερινή κρίση και να εξαφανίσουμε τα ελλείμματα, που δεν είναι τόσο οικονομικά, όσο ηθικά, αν δεν  είναι τα πρώτα συνέπεια των δεύτερων….  

Γιατί, όπως εύστοχα και διαχρονικά διαπίστωσε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, « αν εκπαιδεύαμε τα παιδιά μας, πριν απ’ όλα να είναι φίλοι με το Θεό και τους διδάσκαμε τα πνευματικά μαθήματα, αντί των άλλων και πριν τα άλλα, και όλα τα λυπηρά θα εξαφανιζόταν και η ζωή μας από μύρια κακά θα απαλλασσόταν»! 

 

† Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄


Εκτύπωση   Email