ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

Η επέτειος αυτή, που τιμήθηκε πρώτα – και μόνο; - από την Εκκλησία της Ελλάδος, με την αφιέρωση σ’ αυτήν τῶν Διπτύχων του έτους 2008, επιβάλλεται ν’ αποτελέσει για όλους αφορμή σκέψεων, γόνιμων προβληματισμών και δημιουργικών αποφάσεων.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας είναι το πρότυπο του Ευρωπαίου Έλληνα, του οποίου η δράση και η σκέψη αποδεικνύει την άποψη ότι «όσο Ευρωπαίος γίνομαι, τόσο Έλληνας αισθάνομαι».

Σπούδασε στην Ιταλία και σταδιοδρόμησε πολιτικά στη Ρωσσία, όπου και ανήλθε στο αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών. Η επαφή του αυτή με τις δύο συνιστώσες της Ευρώπης, τη Δύση και την Ανατολή, αντί να αμβλύνει, σφυρηλάτισε την Ελληνοφροσύνη του.

Σε όποια θέση και να βρέθηκε, η πολιτεία του ήταν μια διαρκής και εναγώνια προσφορά προς το Γένος, συχνά αφανής, αλλά πάντα δραστική.

Η παρουσία του, ως Υπουργού Εξωτερικών του Τσάρου, στο Συνέδριο της Ιεράς Συμμαχίας στο Λάϋμπαχ το 1821, όπου οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις, ακολουθώντας το δόγμα του πανίσχυρου Μέτερνιχ, αποφάσισαν ένοπλη επέμβαση για την καταστολή των εξεγέρσεων στην Ιταλία και την Ισπανία, που απειλούσαν την τότε επικρατούσα ισορροπία, επέδρασε αποφασιστικά και σωτἠρια για την Επανάσταση, καθώς, διπλωματικά κινούμενος, πέτυχε να μη ληφθεί παρόμοια απόφαση για την Ελληνική εξέγερση.

Και, όταν οι Έλληνες, με απόφαση της Γ’ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας το 1827, τον ανέδειξαν Κυβερνήτη ενός Κράτος ανύπαρκτου ουσιαστικά, ο Καποδίστριας αποδέχθηκε την πρόσκληση «πλήρης ελπίδος εις την θείαν αντίληψιν».

Κυβέρνησε την Ελλάδα μόνο τρία χρόνια, αρκετά, όμως, για να τον αναδείξουν στο μέγιστο πολιτικό άνδρα της σύγχρονης Ελλάδος. 

Είναι ο μόνος πολιτικός, πού παρέλαβε καμένη γη και την έκανε να βλαστήσει!

Είναι ο μόνος πολιτικός, που παρέλαβε χάος και έφτιαξε κράτος!

Είναι ο μόνος πολιτικός, που χωρίς να διεξαγάγει πόλεμο επέκτεινε με διπλωματικές πιέσεις τα σύνορα της Ελλάδος.

Είναι ο μόνος πολιτικός που παραιτήθηκε από την κρατική χορηγία του και έβαλε υποθήκη την πατρική περιουσία του στην Κέρκυρα για να αγοραστούν στη Μάλτα «δυο φορτία σίτου, προς διατροφήν των πεινώντων».

Είναι ο μόνος πολιτικός, που δεν θεωρούσε «ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο» την Ορθοδοξία του.

Είναι, ο μόνος πολιτικός, που τόλμησε να διακηρύξει ότι «αν υπάρχει τρόπος επί της παρούσης  κρισίμου ακαταστάτου ώρας να σώσωμεν τους νέους, ο μόνος τρόπος είναι να ενισχύσωμεν αυτούς εις τας αρχάς της αγίας ημών πίστεως, την σπουδήν και την άσκησιν της εθνικής γλώσσης, εις την διατήρησιν εν αυτοίς ηθών απλών και χριστιανικών».

Γι’ αυτό και, ίσως, δεν είναι τυχαίο ότι είναι ο μόνος πολιτικός, που δολοφονήθηκε, πηγαίνοντας στην Κυριακάτικη Λειτουργία.          

                   

  † Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄


Εκτύπωση   Email